اگزندرولون ، یک استروئید آنابولیک ، گاهی اوقات در سندرم ترنر (TS) برای تقویت رشد استفاده می شود ، به ویژه هنگامی که با هورمون رشد (GH) ترکیب می شود. تأثیر آن بر رشد پستان بسیار ظریف و در درجه اول غیرمستقیم است:
1. وابستگی به استروژن: رشد پستان در TS توسط درمان جایگزینی استروژن (ERT) هدایت می شود ، که به طور معمول بعداً برای به حداکثر رساندن پتانسیل ارتفاع آغاز می شود. تأخیر در ERT (نه خود اگزندرولون) دلیل اصلی رشد پستان به تعویق افتاده است.
2. اثرات آندروژنی: در حالی که اگزندرولون از خواص آندروژنیک خفیف برخوردار است ، مطالعات نشان می دهد که در هنگام تجویز کافی ERT ، رشد پستان را به میزان قابل توجهی مختل نمی کند. نگرانی در مورد تداخل آندروژن نظری است و به شدت توسط شواهد بالینی پشتیبانی نمی شود.
3. شواهد بالینی: تحقیقات نشان می دهد که اگزندرولون باعث افزایش ارتفاع بزرگسالان در TS بدون عوارض جانبی عمده بر پیشرفت بلوغ می شود. پس از شروع ERT ، رشد پستان به طور معمول پیش می رود ، به شرط آنکه دوز و زمان مناسب باشد.
4. راهنما: پروتکل های خبره هماهنگی دقیق اگزندرولون و ERT را توصیه می کنند. اگزندرولون به طور کلی برای ارتقاء رشد بی خطر محسوب می شود بدون اینکه مستقیماً مانع رشد پستان شود که در کنار جایگزینی استروژن به موقع مدیریت شود.
5.Conclusion: oxandrolone به طور مستقیم رشد پستان در TS را کند نمی کند. تاخیر در رشد پستان به دلیل به تعویق انداختن ERT برای بهینه سازی رشد به احتمال زیاد است. تحت نظارت پزشکی ، اگزندرولون را می توان به طور مؤثر با حداقل تأثیر در نتایج بلوغ استفاده کرد.
