آناستروزول معمولاً به عنوان یک مهار کننده آروماتاز برای کاهش سطح استروژن ، به ویژه برای زنان یائسه مبتلا به سرطان پستان مثبت گیرنده هورمون تجویز می شود. پس از پنج سال استفاده مداوم ، چندین نتیجه امکان پذیر است:
1. کاهش خطر عود سرطان
مطالعات بالینی نشان می دهد که پنج سال استفاده از آناستروزول خطر عود سرطان پستان را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
برای برخی از بیماران ، پزشکان ممکن است در صورت افزایش خطر عود ، درمان را تا 10 سال تمدید کنند.
2. نگرانی های مربوط به سلامت استخوان
آناستروزول استروژن را کاهش می دهد ، که برای تراکم استخوان بسیار حیاتی است. استفاده طولانی مدت می تواند خطر پوکی استخوان یا شکستگی ها را افزایش دهد. نظارت بر چگالی استخوان به طور معمول توصیه می شود.
3 خطرات قلبی عروقی
استفاده گسترده ممکن است خطرات قلبی عروقی را به ویژه در افراد با شرایط از قبل موجود ، کمی افزایش دهد.
4. درد مفاصل و عضلات
برخی از بیماران حتی پس از قطع ، ناراحتی مفاصل یا عضلات مداوم را تجربه می کنند.
5. سطح کلسترول
آناستروزول گاهی اوقات می تواند بر پروفایل های لیپیدها تأثیر بگذارد و نیاز به نظارت کلسترول دارد.
6. تأثیر شناختی
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سرکوب طولانی مدت استروژن ممکن است بر حافظه یا عملکرد شناختی تأثیر بگذارد ، اگرچه اثرات آن به طور کلی خفیف است.
7. علائم یائسگی
علائمی مانند گرگرفتگی ، خشکی واژن و تغییرات خلقی ممکن است ادامه یابد یا به تدریج پس از متوقف کردن درمان بهبود یابد.
مراحل بعدی بعد از 5 سال
ناپیوستگی:برای بسیاری از بیماران ، پنج سال کافی است و درمان متوقف می شود.
درمان گسترده:اگر خطر عود مجدد سرطان قابل توجه باشد ، پزشکان ممکن است ادامه آناستروزول یا تغییر به درمان هورمونی دیگری را توصیه کنند.
پیگیری های منظم ، اسکن استخوان و آزمایش خون به طور معمول بخشی از مراقبت های پس از درمان برای اطمینان از بهزیستی کلی است.
