بدنسازان در مراحل مجزا فعالیت می کنند:خارج از فصل-(عضله سازی یا «حجمه کردن») ومرحله قبل از مسابقه(کاهش چربی با حفظ هر چه بیشتر عضلات). تیرزپاتید تقریباً به طور انحصاری در مرحله برش استفاده می شود.
1- سرکوب شدید اشتها:در طول آمادگی مسابقه، بدنسازان باید در حین انجام مقادیر زیادی تمرینات هوازی، کمبود کالری شدیدی داشته باشند. گرسنگی می تواند از نظر روانی و جسمی غیر قابل تحمل شود. تیرزپاتید یک ابزار بسیار موثر برای از بین بردن "صدای غذا" و پایدار کردن رژیم غذایی با کالری بسیار کم-است.
۲- افزایش حساسیت به انسولین:تیرزپاتید یک آگونیست دوگانه GIP/GLP-1 است. بهبود حساسیت به انسولین یک مزیت بزرگ برای بدنسازان است، زیرا به جابجایی مواد مغذی (اسیدهای آمینه و کربوهیدراتها) به بافت ماهیچهای کمک میکند تا اینکه آنها را به عنوان چربی ذخیره کند. این یک اثر مستقیم عملکرد و افزایش فیزیک است.
3-انعطاف پذیری متابولیک:با بهبود نحوه کنترل بدن با گلوکز، میتواند به بدنسازان کمک کند که لاغرتر شوند، حتی به آنها اجازه میدهد کربوهیدراتها را در رژیم غذایی خود برای مدت طولانیتری نسبت به قبل از آمادگی نگه دارند.
تفاوت آن با استفاده عمومی
استفاده بدنسازان از تیرزپاتید اغلب به طور اساسی با یک بیمار معمولی متفاوت است:
●میکرو-دوز:بسیاری از بدنسازان به جای استفاده از دوزهای استاندارد 2.5 میلی گرم، 5 میلی گرم، 7.5 میلی گرم و غیره در هفته، از "میکرو{4}}دوز" استفاده می کنند (به عنوان مثال، 1 تا 2.5 میلی گرم در هفته، گاهی اوقات به دو دوز تقسیم می شود). آنها از کمترین دوز موثر برای کنترل گرسنگی بدون از بین بردن کامل اشتهای خود استفاده می کنندنیاز دارندبرای جلوگیری از از دست دادن عضلات، پروتئین کافی بخورید.
●دوچرخه سواری:آنها معمولاً در تمام طول سال-در دارو نمی مانند. آنها ممکن است از آن برای 8 تا 16 هفته آخر آمادگی مسابقه استفاده کنند و سپس در طول فصل خاموش{4} زمانی که هدف به خوردن با کالری مازاد برای رشد تغییر می کند، آن را متوقف کنند.
● روی هم چیدن:تقریباً هرگز به تنهایی استفاده نمی شود. این اغلب در کنار استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک (AAS)، هورمون رشد، و سایر داروهای تقویتکننده عملکرد (PED) استفاده میشود. این ترکیب برای ایجاد یک حالت متابولیک خاص استفاده می شود: سطوح بالای آندروژن برای حفظ عضلات و تیرزپاتید برای مدیریت اشتها و گلوکز خون.
