Anavar که با نام علمی Oxandrolone شناخته می شود، یک استروئید آنابولیک است که برای اولین بار در دهه 1960 معرفی شد. در ابتدا توسط آزمایشگاه سرل ساخته شد و برای کمک به درمان شرایط پزشکی مختلف، از جمله بیماریهای تحلیل رفتن عضلات، سوختگیهای شدید، عفونتهای مزمن و بهبودی پس از جراحی طراحی شد. خواص آنابولیک آن، آن را برای تقویت رشد عضلانی و افزایش توده بدن در بیماران مبتلا به این بیماری ها موثر می کند.
یکی از ویژگی های کلیدی Anavar ماهیت آندروژنیک خفیف آن است. در مقایسه با بسیاری از استروئیدهای آنابولیک دیگر، خطر کمتری برای ایجاد عوارض جانبی قابل توجه آندروژنی مانند ریزش مو و آکنه دارد. این باعث شده است که آن را برای مردان و زنان در تنظیمات بالینی و همچنین در میان ورزشکاران و بدنسازانی که به دنبال افزایش عملکرد و هیکل هستند بدون عوارض جانبی شدید مرتبط با استروئیدهای قوی تر، انتخاب محبوبی باشد.
Anavar همچنین به دلیل فراهمی زیستی خوراکی قابل توجه است، به این معنی که می توان آن را به شکل قرص مصرف کرد و همچنان موثر باقی می ماند. این در تضاد با بسیاری دیگر از استروئیدهای آنابولیک است که نیاز به تزریق عضلانی دارند. این استروئید با افزایش سنتز پروتئین در عضلات، که به ساخت و ترمیم بافت عضلانی کمک می کند، و با افزایش احتباس نیتروژن، که برای رشد عضلات ضروری است، عمل می کند.
در حوزه ورزش و بدنسازی، Anavar به دلیل توانایی آن در تولید توده عضلانی بدون چربی و بهبود قدرت بدون احتباس آب یا افزایش چربی قابل توجه است. این باعث می شود که در طول چرخه های برش، جایی که هدف از دست دادن چربی در عین حفظ توده عضلانی است، جذاب باشد. شهرت آن برای حداقل عوارض جانبی در دوزهای متوسط، جذابیت آن را در بین ورزشکارانی که به دنبال یک گزینه استروئیدی نسبتاً ایمن تر هستند، افزایش می دهد.
https://www.hormonerawsource.com/steroid-finished/steroid-finished-tablets/live-well-anavar-oxandrolone-cas-53-39-4.html
