دیانابول که با نام متاندروستنولون نیز شناخته می شود، یکی از محبوب ترین و شناخته شده ترین استروئیدهای آنابولیک است. اولین بار در دهه 1950 توسط دکتر جان زیگلر با همکاری Ciba Pharmaceuticals ساخته شد و به دلیل اثرات قدرتمند عضله سازی خود به سرعت در بین ورزشکاران شهرت یافت. دیانابول از تستوسترون مشتق شده است و از نظر ساختاری برای کاهش خواص آندروژنیک آن تغییر یافته و در عین حال اثرات آنابولیک آن را افزایش می دهد.
این استروئید معمولاً توسط ورزشکاران و بدنسازان برای افزایش سریع توده عضلانی و قدرت استفاده می شود. این ماده با تقویت سنتز پروتئین، افزایش احتباس نیتروژن در عضلات و افزایش گلیکوژنولیز عمل می کند که منجر به استقامت و ریکاوری بیشتر در طول جلسات تمرینی شدید می شود.
دیانابول معمولاً به صورت خوراکی مصرف می شود و در مقایسه با استروئیدهای تزریقی راحت تر است. با این حال، استفاده از آن با چندین عارضه جانبی بالقوه از جمله سمیت کبدی، احتباس آب، فشار خون بالا و اثرات استروژنی مانند ژنیکوماستی همراه است. برای کاهش این خطرات، کاربران اغلب مکمل های حمایت کننده کبد و آنتی استروژن ها را در چرخه های خود قرار می دهند.
دوز معمولی دیانابول از 20 تا 50 میلی گرم در روز متغیر است و به دلیل قدرت و عوارض جانبی احتمالی آن اغلب در چرخه های کوتاه 4 تا 6 هفته ای استفاده می شود. با وجود محبوبیت، دیانابول در بسیاری از کشورها به عنوان یک ماده کنترل شده طبقه بندی می شود و در بیشتر ورزش های حرفه ای ممنوع است. استفاده از آن باید با احتیاط انجام شود، و قبل از در نظر گرفتن Dianabol به عنوان بخشی از یک رژیم افزایش عملکرد، درک مفاهیم حقوقی و بهداشتی بسیار مهم است.
https://www.hormonerawsource.com/steroid-finished/steroid-finished-tablets/bnp-dianabol-methandrostenolone-for.html
