نام تجاری ممتاز STROMUSC Stanozolol Water 50mg/ml برای بدنسازی CAS:10418-03-8

   خود ترکیب: چه چیزی تعلیق آب را منحصر به فرد می کند

استانوزولول یک استروئید آنابولیک{0}}آندروژنی مصنوعی مشتق شده از دی هیدروتستوسترون (DHT) است که اولین بار توسط آزمایشگاه Winthrop در سال 1962 سنتز شد. چیزی که آن را از تقریباً هر استروئید آنابولیک تزریقی موجود در بازار متمایز می کند یک واقعیت ساختاری واحد است: استری شده نیست. در جایی که تستوسترون، ناندرولون و ترنبولون به استرهای اسید چرب متکی هستند تا آزاد شدن را از محل تزریق کند کند، استانوزولول به صورت کریستال های میکرونیزه شده در یک وسیله نقلیه آبی ({3}}بر پایه آب) تحویل داده می شود.

این تمایز آرایشی نیست. این اساساً نحوه رفتار دارو را تغییر می دهد. یک سوسپانسیون آبی با نام تجاری ممتاز با 50 میلی گرم در میلی لیتر حاوی ریزذرات استانوزولول است که پس از تزریق عضلانی، به تدریج از حالت جامد حل می شود. از آنجایی که هیچ استری برای جدا کردن وجود ندارد، مرحله محدود کننده سرعت، حل شدن خود کریستال ها به جای هیدرولیز آنزیمی پیوند استری است. این پروفیل جذبی ایجاد می‌کند که نسبت به استرهای مبتنی بر روغن-سریع‌تر شروع می‌شود، اما دارای انتهای حذفی است که می‌تواند بسیار طولانی‌تر از نیمه عمر اسمی-پیش‌بینی‌شده باشد.

خود مولکول یک مشتق DHT 17 -آلکیله شده با حلقه پیرازول است که به حلقه A- ذوب شده و فرمول C21H32N2O را به دست می‌دهد. این اصلاح پیرازول مسئول فارماکولوژی غیرعادی این ترکیب است. فراهمی زیستی خوراکی می دهد در حالی که به طور همزمان ویژگی های اتصال گیرنده را تغییر می دهد - استانوزولول یک میل اتصال نسبی برای گیرنده آندروژن انسانی تنها در حدود 0.8٪ نشان می دهد، اما به طور متناقضی سیگنالینگ با واسطه گیرنده آندروژن-در داخل بدن تولید می کند. نسبت بالا آنابولیک به

بازار زیرزمینی با تعلیق استانوزولول با کیفیت بسیار متغیر اشباع شده است، و شکاف بین یک محصول ممتاز و یک محصول ارزان قیمت تخیلی بازاریابی نیست. دو عامل آنها را از هم جدا می کند: اندازه ذرات و ترکیب وسیله نقلیه.

یک سوسپانسیون میکرونیزه مناسب حاوی کریستال های استانوزولول در محدوده میکرومتر{{0} پایین است. اندازه ذرات به طور مستقیم راحتی تزریق و سینتیک جذب را تعیین می کند. کریستال‌های بزرگ‌تر سوزن‌های اندازه‌گیری کوچک‌تر-را مسدود می‌کنند، ندول‌های قابل لمس را در محل تزریق ایجاد می‌کنند و به‌طور ناهموار حل می‌شوند. تولیدکنندگان ممتاز روی تجهیزات میکرونیزه کردن سرمایه گذاری می کنند که توزیع اندازه ذرات ثابت و باریک- را ایجاد می کند. نتیجه عملی برای کاربر این است که یک سوزن گیج 25 می تواند ترکیب را بدون گرفتگی مکرر بکشد و تزریق کند و انبار با قابلیت پیش بینی بیشتر حل می شود.

وسیله نقلیه آبی دومین متمایز کننده است. آب باکتریواستاتیک حاوی تقریباً 1٪ بنزیل الکل برای جلوگیری از رشد پاتوژن پس از اولین سوراخ درپوش استاندارد است. فرمول‌های{3}}دام‌پزشکی از لحاظ تاریخی دارای غلظت‌های بالاتری از بنزیل الکل بودند، که به سوختگی مشخصه بعد از تزریق کمک می‌کرد. آماده‌سازی‌های درجه انسانی ممتاز{6}}به سمت پایین‌ترین محدوده قابل قبول می‌روند و تحریک-محل تزریق را بدون به خطر انداختن عقیمی کاهش می‌دهند. برخی از آماده‌سازی‌ها همچنین از پلی‌سوربات 80 یا سورفکتانت‌های مشابه برای حفظ همگنی سوسپانسیون کریستالی استفاده می‌کنند و از جداسازی "1/3 رسوب سفید، 2/3 آب شفاف" جلوگیری می‌کنند که سیگنال یک محصول با فرمول ضعیف را نشان می‌دهد.

تعلیق‌های مبتنی بر آب-در مقایسه با استرهای مبتنی بر روغن{2}}مشخصات خطر تزریق-بیشتری دارند. آبسه های داخل عضلانی و واکنش های گرانولوماتوز از عوارض ثبت شده هستند، به ویژه زمانی که روش استریل ناقص باشد یا محصول آلوده باشد. این دلیلی برای حذف فرم تزریقی نیست، اما دلیلی است برای درمان آماده سازی محل و بهداشت سوزن با جدیت بیشتری نسبت به آماده سازی روغن استریل.

سوسپانسیون آب جایگاه خاصی را در بهبود فیزیک اشغال می کند و درک این جایگاه مستلزم درک آنچه که این ترکیب از نظر فیزیولوژیکی انجام می دهد به جای آنچه کاربران به طور حکایتی گزارش می دهند، دارد.

متمایزترین ویژگی استانوزولول در زمینه بدنسازی، تأثیر آن بر گلوبولین پیوند دهنده هورمون جنسی (SHBG) است. این یکی از قوی ترین سرکوبگرهای SHBG در کل کاتالوگ استروئیدهای آنابولیک است. یک دوره 14-روزه با 10 میلی گرم در روز در مردان سالم باعث کاهش 55 درصدی تستوسترون سرم شد که با کاهش تستوسترون آزاد مشتق شده، SHBG و هورمون لوتئین کننده همراه بود. سرکوب SHBG صرفاً یک عارضه جانبی نیست - بلکه مکانیسمی است که استانوزولول از طریق آن فعالیت ترکیبات همزمان تجویز شده را تقویت می کند. وقتی SHBG پایین می‌آید، بخش بزرگ‌تری از تستوسترون در گردش (چه درون‌زا یا برون‌زا) محدود و از نظر بیولوژیکی فعال باقی می‌ماند. این باعث می شود که ترکیب به جای یک سازنده انبوه مستقل، یک ضرب کننده نیرو در یک پشته باشد.

ظاهر "خشک" که کاربران به دنبال آن هستند، نتیجه مستقیم ناتوانی مولکول در معطر شدن است. استانوزولول به عنوان یک مشتق DHT نمی تواند توسط آنزیم آروماتاز ​​به استروژن تبدیل شود. احتباس آب با واسطه استروژن، پف کردن مایع زیر جلدی، فشار ژنیکوماستی وجود ندارد. آنچه باقی می ماند فیزیک بدنی است که سخت تر و عروقی تر به نظر می رسد زیرا لایه زیرین پوست آب را نگه نمی دارد. این ترکیب همچنین تولید اریتروپویتین را تحریک می کند، توده گلبول های قرمز را افزایش می دهد و از طریق افزایش هماتوکریت به جای اتساع عروق به خودی خود، به ظاهر عروق کمک می کند.

اشتباه ترین جنبه استفاده از استانوزولول درد مفاصل است. توضیح رایج - "مفاصل شما را خشک می کند" - نادقیق است. مکانیسم واقعی شامل محیط ضد{4}} استروژنی است که ترکیب ایجاد می کند. استروژن در حفظ ویسکوزیته مایع سینوویال و سلامت غضروف نقش دارد. هنگامی که استانوزولول فعالیت استروژنی را سرکوب می کند (هم از طریق عدم معطر شدن و هم از طریق سرکوب مرکزی تولید درون زا)، تولید مایع سینوویال می تواند کاهش یابد و روانکاری مفصل را کاهش دهد.

به طور متناقض، استانوزولول همچنین سنتز کلاژن را تحریک می کند و اثرات ضد التهابی بر روی سینوویوسیت ها و کندروسیت ها در محیط های تحقیقاتی درون{1} مفصلی نشان داده است. در مدل های حیوانی استئوآرتریت، استانوزولول داخل مفصلی تشکیل استئوفیت را کاهش داد و بازسازی غضروف را تقویت کرد. با این حال، الگوی استفاده سیستمیک بدنسازی، آن شرایط درون مفصلی را تکرار نمی‌کند. اثر خالص برای اکثر کاربران یک محیط مفصلی است که احساس "خشک" و خش دار شدن دارد، به ویژه در ساختارهای شانه، زانو و آرنج - با عروق محدود و تقاضای مکانیکی بالا.

این ناراحتی مفصل صرفاً یک مزاحمت نیست. این سیگنال کاهش جذب شوک را در زمانی که قدرت خروجی بالا می رود و بارهای تمرینی سنگین است را نشان می دهد. خطر آسیب تاندون و رباط نه به این دلیل افزایش می‌یابد که استانوزولول بافت همبند را مستقیماً ضعیف می‌کند، بلکه به این دلیل که ظرفیت تحمل بار مفصل به خطر می‌افتد در حالی که ظرفیت عضلانی برای تولید نیرو افزایش می‌یابد.

سوسپانسیون استانوزولول تزریقی با دوز 50 میلی گرم یک روز در میان برای مصرف کنندگان مرد مصرف می شود، الگویی که نشان دهنده سینتیک جذب این ترکیب از انبار آبی به جای نیمه عمر پلاسمایی آن است. نیمه عمر اسمی اغلب 24 ساعت برای فرم تزریقی ذکر می شود، اما این رقم گمراه کننده است. دم حذف انتهایی - دوره ای که در طی آن مقادیر ردیابی قابل تشخیص باقی می مانند - بسیار طولانی تر است زیرا انحلال کریستال تا روزها پس از تزریق ادامه می یابد.

طول چرخه برای فرم تزریقی معمولاً 8 تا 10 هفته است، که بیشتر از 6 تا 8 هفته توصیه شده برای قرص های خوراکی است، زیرا انبار آبی نمایه رهایش پایدارتری را با نوسانات اوج{4}} کمتری ارائه می دهد. این ترکیب تقریباً هرگز به عنوان یک چرخه انفرادی اجرا نمی شود. خواص سرکوب کنندگی SHBG آن را به یک شریک طبیعی برای پایه تستوسترون تبدیل می کند، جایی که کسر تستوسترون آزاد بالا به اثر آنابولیک بیشتر از همان دوز تستوسترون تبدیل می شود.

یک معماری چرخه عملی برای یک کاربر متوسط ​​ممکن است شامل اجرای استر تستوسترون برای 10 تا 12 هفته باشد، با تعلیق استانوزولول در طی 6 تا 8 هفته آخر. این زمان‌بندی از ویژگی‌های «تمام‌کننده» ترکیب استفاده می‌کند - اثرات سخت شدن و عروقی شدن با پاک شدن آب زیر جلدی از تستوسترون قابل مشاهده است و سرکوب SHBG کسر هورمون آزاد را به حداکثر می‌رساند. استانوزولول نباید از نقطه ای که در آن پایه تستوسترون متوقف می شود، اجرا شود. عدم وجود یک ترکیب پایه در سیستم در حالی که SHBG سرکوب شده است، یک محیط هورمونی نامطلوب ایجاد می کند.

گفتگوی نیمه-در مورد تعلیق استانوزولول جایی است که چارچوب‌بندی فارماکوکینتیک مرسوم از بین می‌رود. در مطالعات دامپزشکی به دنبال تزریق داخل مفصلی، مقادیر نیمه عمر{2}}{2}} حذف پلاسما بین 4 تا 12 ساعت گزارش شده است، اما این ارقام پاکسازی داروی محلول از پلاسما را توصیف می‌کنند، نه آزاد شدن دارو از انبار تزریق. نیمه عمر مرتبط بالینی - که بر فرکانس دوز و پنجره‌های تشخیص - حاکم است طولانی‌تر است زیرا سرعت{10}}مرحله محدود کننده انحلال کریستال است.

تشخیص ادراری متابولیت های استانوزولول می تواند از 10 روز پس از یک دوز خوراکی منفرد تا 8 هفته یا بیشتر پس از مصرف مداوم تزریقی متغیر باشد. به طور خاص برای سیستم تعلیق آب، برخی منابع پنجره های تشخیص را تا سه ماه پس از آخرین تزریق گزارش می کنند. متابولیت کنترل شده در کنترل‌های دوپینگ، استانوزولول{5}}1'N-گلوکورونید، می‌تواند برای بیش از 12 روز پس از یک دوز خوراکی 5 میلی‌گرم قابل تشخیص باقی بماند. تجزیه و تحلیل ناخن و مو می تواند افق تشخیص را تا 8 تا 12 ماه پس از استفاده مداوم افزایش دهد.

برای کاربر بدنسازی، این یک مفهوم مستقیم دارد: اگر آزمایش دارو در هر نقطه‌ای از افق باشد، سوسپانسیون تزریقی ترکیبی برای اجرا نیست. پنجره تشخیص بر حسب ماه اندازه گیری می شود نه روز.

استانوزولول از طریق بازخورد منفی در سطوح هیپوتالاموس و هیپوفیز، محور بیضه-هیپوفیز- هیپوتالاموس را سرکوب می‌کند. سرکوب بستگی به دوز و مدت زمان دارد و بهبودی آنی نیست. حتی پس از یک دوره نسبتاً کوتاه، سطح تستوسترون سرم ممکن است هفته ها طول بکشد تا به سطح اولیه بازگردد و بهبود اسپرماتوژنز ممکن است ماه ها طول بکشد.

PCT برای یک چرخه حاوی استانوزولول{0}} باید پس از پاک شدن استر از هر پایه تستوسترون همراه شروع شود. برای چرخه ای که با یک- تستوسترون طولانی استر (انانتات یا سیپیونات) به پایان می رسد، این بدان معناست که 10 تا 14 روز پس از آخرین تزریق تستوسترون قبل از شروع PCT منتظر بمانید. برای پایه کوتاه- استر (پروپیونات یا استات)، 3 تا 5 روز انتظار می‌رود.

یک پروتکل استاندارد مبتنی بر{0} SERM شامل تاموکسیفن (Nolvadex) با 40 میلی گرم در روز به مدت دو هفته و سپس 20 میلی گرم در روز برای دو هفته دیگر، یا کلومیفن (کلومید) با 50 میلی گرم در روز به مدت چهار هفته است. برخی از پروتکل‌ها قبل از کاهش به 50 میلی‌گرم، کلومیفن را در هفته اول 100 میلی‌گرم بارگیری می‌کنند. انتخاب بین این دو تا حد زیادی فردی است. تاموکسیفن از نظر خلق و خو بهتر تحمل می‌شود، در حالی که کلومیفن ممکن است باعث ترمیم سریع‌تر LH به قیمت عوارض جانبی عاطفی بیشتر برای برخی از کاربران شود.

چیزی که یک PCT استانوزولول را از یک تستوسترون استاندارد متمایز می کند{0}}فقط PCT، عمق سرکوب و پویایی SHBG است. از آنجایی که استانوزولول SHBG را بسیار پایین می‌آورد، بیضه‌های در حال بهبودی با یک چالش دوگانه مواجه می‌شوند: آنها باید تولید تستوسترون را از سر بگیرند در حالی که گلوبولین اتصالی که به طور معمول در دسترس بودن هورمون آزاد را تنظیم می‌کند هنوز سرکوب می‌شود. این می تواند حالت موقتی ایجاد کند که در آن تستوسترون تام در خون کم به نظر می رسد اما کسر آزاد به طور نامتناسبی کافی است. عملاً، این بدان معناست که PCT نباید صرفاً بر اساس تعداد کل تستوسترون قضاوت شود. تستوسترون آزاد و LH نشانگرهای آموزنده تری در دوران نقاهت هستند.

هیچ بحثی در مورد استانوزولول تزریقی بدون تایید سمیت کبدی کامل نیست. هر دو شکل خوراکی و تزریقی 17 -آلکیله می‌شوند و کبد بدون توجه به روش مصرف، ترکیب را از مسیرهای مشابهی کنترل می‌کند. شکل تزریقی اول-متابولیسم عبوری را دور می‌زند، که برخی از کاربران آن را به این معنا می‌دانند که "برای کبد آسان‌تر است." این تفسیر جای سوال دارد. آلکیلاسیونی که از مولکول در برابر تخریب کبدی در بافت خوراکی محافظت می کند، همچنین مسیرهای پاکسازی کبدی را زمانی که دارو از طریق گردش خون سیستمیک وارد می شود، تحت فشار قرار می دهد. پلیوزیس هپاتیس - کیست‌های خونی-در کبد - و زردی کلستاتیک از عوارض مصرف طولانی مدت استانوزولول هستند و مواردی از اختلال عملکرد شدید کبدی به دنبال تجویز استانوزولول در مقالات بالینی گزارش شده‌اند.

نمایه لیپیدی دومین حوزه نگرانی است. استانوزولول یکی از نامطلوب ترین تغییرات لیپیدی را نسبت به هر استروئید آنابولیک ایجاد می کند و HDL را به شدت کاهش می دهد و LDL را افزایش می دهد. به نظر می‌رسد که این اثر از طریق همان مسیرهای کبدی انجام می‌شود که پاکسازی ترکیب را کنترل می‌کند، و آن را غیرقابل تفکیک از فعالیت دارو می‌کند تا یک عارضه جانبی وابسته به دوز{2}}که می‌توان در دوزهای پایین از آن اجتناب کرد.

سوسپانسیون آبی خطرات تزریقی-خاصی را اضافه می‌کند که فرم خوراکی آن را ندارد: تشکیل آبسه عضلانی، واکنش‌های گرانولوماتوز، و احتمال "سرفه Winstrol" - سرفه گذرا و طعم فلزی بلافاصله پس از تزریق-، ناشی از ورود وسیله آبی به فضای عروقی. اینها با تکنیک مناسب و آماده سازی استریل قابل کنترل هستند، اما واقعی هستند و با سوسپانسیون بیشتر از ترکیبات مبتنی بر روغن- دیده می شوند.

نام تجاری	STROMUSC
نام های تجاری	Winstrol، Stromba، Androstanazol; آندروستنازول؛ استانازول; WIN-14833; NSC-43193; NSC-233046;
CAS	10418-03-8
جرم مولی	328.500
فرمول	C21H32N2O
خلوص	بالای 98 درصد
ظاهر	50 میلی گرم در میلی لیتر، 100 میلی گرم در میلی لیتر

 

 

هر گونه نیاز، لطفا با ما تماس بگیرید

ایمیل: Jasonraws106@gmail.com

WhatsApp: +86-15572565525
تلگرام: +86-15871669785

   

                                  

 

سوسپانسیون استانوزولول انبوه ساز نیست. این افزایش اندازه چشمگیر مرتبط با تستوسترون، دکا یا آنادرول را ایجاد نمی کند. نقش آن معمارانه است تا حجمی - عضله ای را که از قبل وجود دارد را با برداشتن آب زیر جلدی و کاهش کسری از هورمون در گردش که محدود و غیرفعال است آشکار می کند. بدنی که در استانوزولول چشمگیر به نظر می رسد چشمگیر به نظر می رسد زیرا ماهیچه های زیرین توسعه یافته است. این ترکیب به سادگی لایه ای را که آن را مبهم می کند حذف می کند.

همچنین یک ترکیب مبتدی نیست. نمایه ریسک محل تزریق، سمیت کبدی، اثرات چربی و عمق سرکوب HPTA همگی برای کاربری که قبلاً یک چرخه تستوسترون را اجرا کرده است، پاسخ فردی آنها به آندروژن ها را درک می کند و زیرساخت نظارت بر خون و PCT مناسب را دارد، بحث می کند. سیستم تعلیق آب ابزار دقیقی برای مرحله خاصی از رشد بدن است. با استفاده از این روش، کاری را انجام می دهد که هیچ فرم خوراکی نمی تواند از نظر انتشار پایدار و سرکوب SHBG تکرار کند. اگر بی دقت استفاده شود، درد مفاصل، چربی های نامطلوب، و سیستم غدد درون ریز سرکوب شده با جدول زمانی بهبودی که در ماه ها اندازه گیری می شود، تولید می کند.

تگ های محبوب: آب با نام تجاری ممتاز stromusc استانوزولول 50mg/ml برای بدنسازی cas:10418-03-8، چین با نام تجاری برتر stromusc stanozolol water 50mg/ml برای بدنسازی cas:10418-03-8 تولید کنندگان، تامین کنندگان، کارخانه