Clomid (کلومیفن) CAS بارداری:911-45-5

کلومیفن یک داروی خوراکی قابل اعتماد طولانی مدت است که به دلیل ایمنی، اثربخشی و هزینه نسبتا پایین آن مورد اعتماد است. کلومیفن برای درمان سیکل های قاعدگی غایب یا نامنظم (القای تخمک گذاری)، برای رفع وضعیتی به نام نقص فاز لوتئال با افزایش ترشح پروژسترون در نیمه دوم سیکل و برای قابل پیش بینی تر کردن طول چرخه قاعدگی، در نتیجه بهبود زمان مقاربت یا تلقیح مصنوعی. کلومیفن همچنین ممکن است برای افزایش تخمک گذاری در زنانی که در حال تخمک گذاری هستند (تقویت تخمک گذاری) استفاده شود.

کلومید (کلومیفن سیترات BP) برای درمان نارسایی تخمک گذاری در زنانی که مایل به بارداری هستند اندیکاسیون دارد. Clomid فقط برای بیمارانی که اختلال تخمک گذاری در آنها نشان داده شده است، تجویز می شود. قبل از دادن Clomid باید سایر علل ناباروری را حذف کرد یا به اندازه کافی درمان کرد.

 

 

 

کلومیفن سیترات با برچسب 14C به صورت خوراکی در زمان تجویز برای انسان به راحتی جذب می شود. دفع تجمعی برچسب 14C از طریق ادرار و مدفوع به طور متوسط ​​حدود 50٪ از دوز خوراکی پس از 5 روز در 6 نفر، با میانگین دفع ادرار 7.8٪ و میانگین دفع مدفوع 42.4٪ بود.

میانگین میزان دفع {0}}.73% در روز از دوز 14C بعد از 31 تا 35 روز و 0.45% در روز از دوز 14C پس از 42 تا 45 روز در نمونه مدفوع و ادرار مشاهده شد. از 6 نفر به مدت 14 تا 53 روز پس از تجویز کلومیفن سیترات 14C جمع آوری شد.

دارو/متابولیت‌های باقی‌مانده ممکن است به آرامی از یک حوضچه گردش مجدد کبدی جدا شده دفع شوند.

کلومیفن غده هیپوفیز مغز را تحریک می کند تا مقدار بیشتری از هورمون محرک فولیکول (FSH) و LH (هورمون لوتئینیزه کننده) ترشح کند. این عمل باعث تحریک رشد فولیکول تخمدان و در نتیجه شروع تخمک گذاری می شود.

در طول چرخه قاعدگی طبیعی فقط یک تخمک تخمک گذاری می شود. استفاده از کلومیفن اغلب باعث می شود که تخمدان ها در هر چرخه دو یا سه تخمک تولید کنند. کلومیفن به مدت 5 روز به صورت خوراکی مصرف می شود و فقط در ماه مصرف آن فعال است.

 

 

بزرگسالان

دوز توصیه شده برای اولین دوره کلومید (کلومیفن سیترات BP) 50 میلی گرم (1 قرص) در روز به مدت 5 روز است. درمان ممکن است در هر زمانی در بیمارانی که اخیراً خونریزی رحمی نداشته است شروع شود. اگر خونریزی ناشی از پروژستین برنامه ریزی شده باشد، یا اگر خونریزی رحمی خود به خودی قبل از درمان رخ دهد، رژیم 50 میلی گرم در روز به مدت 5 روز باید در روز پنجم سیکل یا حدوداً شروع شود. هنگامی که تخمک گذاری در این دوز اتفاق می افتد، هیچ مزیتی برای افزایش دوز در چرخه های بعدی درمان وجود ندارد.

اگر به نظر می رسد که تخمک گذاری بعد از اولین دوره درمان رخ نداده است، یک دوره دوم 100 میلی گرم در روز (دو قرص 50 میلی گرمی به صورت تک دوز روزانه داده می شود) به مدت 5 روز باید داده شود. این دوره ممکن است 30 روز پس از دوره قبلی شروع شود. افزایش دوز یا مدت درمان بیش از 100 میلی گرم در روز به مدت 5 روز نباید انجام شود.

اکثر بیمارانی که قرار است پاسخ دهند به اولین دوره درمانی پاسخ خواهند داد و 3 دوره باید یک کارآزمایی درمانی کافی باشد. اگر قاعدگی تخمک گذاری هنوز اتفاق نیفتاده است، تشخیص باید دوباره ارزیابی شود. درمان فراتر از این در بیمارانی که شواهدی از تخمک گذاری نشان نمی دهند توصیه نمی شود.

درمان چرخه ای طولانی مدت.

توصیه نمیشود.

اثربخشی و ایمنی کلومیفن برای بیش از 6 دوره درمانی ثابت نشده است.

جمعیت های خاص

مراقبت های ویژه با دوز کمتر یا مدت زمان درمان به ویژه اگر مشکوک به حساسیت غیرعادی به گنادوتروپین هیپوفیز باشد، مانند بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک توصیه می شود (به بخش 5.1 مراجعه کنید).

روش اداره

دهانی.

 

 

کلومیفن همراه با دارویی به نام پروورا ممکن است در شروع قاعدگی و تخمک گذاری در زنانی که چرخه قاعدگی ندارند موثر باشد:

درمان با یک دوره 5-7 روزه پروورا به صورت خوراکی شروع می شود.

دو تا سه روز پس از اتمام پروورا، دوره قاعدگی باید شروع شود.

در روز 3، 4 یا 5 قاعدگی، یک دوره کلومیفن شروع می شود.

یک قرص کلومیفن سیترات 50 میلی گرمی به مدت 5 روز به صورت خوراکی مصرف می شود.

در روز 11 یا 12 چرخه قاعدگی، مانیتورینگ اولتراسوند برای تعیین اینکه آیا فولیکول یا فولیکول تخمدان ایجاد شده است انجام می شود. همچنین در این زمان، از بیماران خواسته می شود تا از کیت پیش بینی تخمک گذاری استفاده کنند تا ادرار خود را از نظر افزایش LH (هورمون لوتئینیزه کننده) آزمایش کنند که نشان می دهد تخمک ها بالغ شده اند و تخمک گذاری قریب الوقوع است. اگر افزایش LH تشخیص داده نشود، ممکن است خود تخمک گذاری با تزریق داروی hCG (Ovidrel) آغاز شود، که باعث آزاد شدن تخمک(های) بالغ از فولیکول(ها) می شود.

مقاربت طبیعی یا لقاح به زمان تخمک گذاری می رسد.

اگر تخمک گذاری با تزریق hCG کمک شده باشد، نوعی از هورمون پروژسترون از طریق قرص یا ژل واژینال تزریق می شود. هورمون پروژسترون برای حمایت از پوشش آندومتر (رحم) و آماده سازی آن برای تخمک بارور شده عمل می کند.

دو هفته پس از تخمک گذاری، از بیماران خواسته می شود که یک تست بارداری خانگی (ادرار) انجام دهند. در صورت مثبت بودن آزمایش، آزمایش خون برای تایید نتایج انجام می شود.

اگر در طول این دوز اولیه کلومیفن تخمک گذاری اتفاق نیفتد، دوره دیگری از پروورا تجویز می شود و دوز کلومیفن تا زمان تخمک گذاری افزایش می یابد. ممکن است فوراً یک چرخه کلومیفن دیگر شروع شود یا اگر کیست‌های باقیمانده روی فولیکول‌های تخمدان وجود داشته باشد، ممکن است قبل از شروع مجدد درمان، چرخه استراحت توصیه شود.

اگر حتی با دوز بالاتر کلومیفن هم نتوان تخمک گذاری را القا کرد، این شکل از درمان قطع می شود و ممکن است با استفاده از شکل متفاوتی از داروی باروری (لتروزول یا گنادوتروپین ها) دوباره تحریک تخمک گذاری انجام شود.

 

 

در زنانی که به طور منظم عادت ماهانه دارند، ممکن است از کلومیفن برای کمک به تخمدان ها برای تولید بیش از یک تخمک بالغ استفاده شود. این گاهی اوقات به عنوان "سوپرتخمک گذاری" نامیده می شود. این فرایند به شرح زیر است:

در روز 3 از دوره قاعدگی، یک دوره کلومیفن شروع می شود. شروع کلومیفن در اوایل چرخه به استخدام بیش از یک تخمک بالغ کمک می کند.

به طور معمول، دو قرص کلومیفن سیترات 50- میلی گرم به مدت 5 روز، از روز 3 چرخه تا روز هفتم، به صورت خوراکی مصرف می شود.

در روز 11 یا 12 چرخه قاعدگی، مانیتورینگ اولتراسوند برای تعیین اینکه آیا فولیکول یا فولیکول تخمدان ایجاد شده است انجام می شود. سونوگرافی به تعیین تعداد تخمک بالغ در فولیکول های آنها کمک می کند. برای اینکه القای تخمک گذاری موفقیت آمیز باشد، 2-3 فولیکول باید در این مرحله قابل مشاهده باشد (فقط با یک فولیکول، شانس یک زن را برای باردار شدن به میزان قابل توجهی افزایش نمی دهیم). هنگامی که یک فولیکول تخمدان بالغ می شود، هورمون استروژن تولید می کند که باعث ضخیم شدن پوشش داخلی در آماده سازی برای کاشت جنین می شود. مانیتورینگ اولتراسوند در این مرحله همچنین برای اندازه گیری پوشش آندومتر (رحم) و اطمینان از اینکه خود کلومیفن هیچ گونه اثرات نامطلوبی بر آندومتر ندارد (به عوارض جانبی کلومیفن، در زیر مراجعه کنید) کمک می کند.

در این مرحله از بیماران نیز خواسته می شود تا از کیت پیش بینی تخمک گذاری برای آزمایش افزایش هورمون LH استفاده کنند که نشان دهنده تخمک گذاری قریب الوقوع است. در بیشتر موارد، به بیماران تزریق hCG (گنادوتروپین جفتی انسانی) که به نام Ovidrel نیز معروف است، داده می شود. این هورمون آزادسازی تخمک (تخمک‌گذاری) و رشد جسم زرد را آغاز می‌کند که به بدن در تولید پروژسترون کمک می‌کند. تخمک گذاری معمولاً تقریباً 38-44 ساعت پس از تزریق hCG رخ می دهد.

پس از تخمک گذاری، نوعی هورمون پروژسترون از طریق قرص یا ژل واژینال به منظور حمایت از پوشش آندومتر (رحم) و آماده سازی آن برای تخمک بارور شده داده می شود.

از بیماران خواسته می شود دو هفته پس از تخمک گذاری یک تست بارداری خانگی (آزمایش ادرار) انجام دهند. اگر آزمایش خانگی مثبت باشد، آزمایش خون برای تایید نتایج انجام می شود.

اگر چرخه کلومیفن به اندازه کافی فولیکول تخمک تولید نکند، ممکن است فوراً چرخه دیگری شروع شود. یا اگر کیست های باقیمانده روی فولیکول های تخمدان وجود داشته باشد، ممکن است قبل از شروع مجدد درمان، یک چرخه استراحت توصیه شود.

 

 

نام تجاری	کلومیفن، کلومیفن، کلومید
CAS	911-45-5
جرم مولی	405.966
MF	C26H28ClNO
خلوص	بالای 98 درصد
ظاهر	50 میلی گرم * 100

 

هر گونه نیاز، لطفا با ما تماس بگیرید
Email: Jasonraws106@gmail.com
WhatsApp: +86-15572565525
تلگرام: +86-19128233885

 

 

کلومید که حاوی ماده فعال کلومیفن سیترات است، دارویی است که معمولا برای درمان ناباروری در زنان استفاده می شود. همچنین می تواند برای برخی از مشکلات باروری در مردان تجویز شود. هنگامی که طبق دستورالعمل و تحت نظارت یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط استفاده می شود، Clomid به طور کلی برای اهداف مورد نظر خود ایمن و موثر در نظر گرفته می شود. با این حال، درک مزایای بالقوه و خطرات مرتبط با استفاده از Clomid ضروری است.

فواید کلومید:

درمان ناباروری زنان: کلومید اغلب برای زنانی که تخمک گذاری مشکل دارند یا سیکل های قاعدگی نامنظم دارند تجویز می شود. می تواند به تحریک تخمک گذاری کمک کند و در برخی موارد شانس بارداری را افزایش دهد.

تحریک تولید تخمک های متعدد: در برخی موارد، Clomid می تواند تخمدان ها را برای تولید چندین تخمک در طول یک سیکل قاعدگی تحریک کند، که ممکن است احتمال لقاح را افزایش دهد.

درمان ناباروری مردانه: کلومید همچنین می تواند در مردانی که مشکلات باروری خاصی دارند، مانند تعداد کم اسپرم یا تحرک ضعیف اسپرم، استفاده شود. ممکن است در برخی موارد به بهبود تولید اسپرم کمک کند.

 

خطرات و عوارض جانبی کلومید:

سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS): در برخی از زنان، Clomid می تواند منجر به ایجاد OHSS شود، وضعیتی که با بزرگ شدن تخمدان ها و ناراحتی شکمی مشخص می شود. موارد شدید می تواند منجر به عوارض شود.

حاملگی چند قلو: Clomid خطر دوقلو یا چند قلوهای مرتبه بالاتر را افزایش می دهد که می تواند خطرات بیشتری برای سلامتی مادر و نوزاد داشته باشد.

کیست تخمدان: استفاده از Clomid می تواند منجر به ایجاد کیست تخمدان در برخی از زنان شود، اگرچه این کیست ها معمولاً خوش خیم هستند و خود به خود برطرف می شوند.

تغییرات خلقی: برخی از زنان ممکن است در حین مصرف کلومید دچار نوسانات خلقی، تحریک پذیری یا تغییرات عاطفی شوند.

اختلالات بینایی: به ندرت، Clomid می تواند باعث اختلالات بینایی، مانند تاری یا لکه شود. در صورت بروز این موارد، باید فوراً با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود تماس بگیرید.

سایر عوارض جانبی: کلومید می تواند عوارض جانبی مختلفی از جمله گرگرفتگی، حساسیت سینه ها و ناراحتی شکمی ایجاد کند.

بسیار مهم است که از Clomid فقط طبق تجویز استفاده کنید و دستورالعمل های ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود را به دقت دنبال کنید. علاوه بر این، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما پیشرفت شما را در طول درمان با کلومید از طریق آزمایش خون و سونوگرافی برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی آن کنترل می کند.

 

تگ های محبوب: کلومید (کلومیفن) مورد بارداری