STROMUSC Telmisartan (Micardis) 40 میلی گرم با کیفیت بالا برای درمان فشار خون بالا CAS: 144701-48-4

    تلمیسارتان چیست؟

تلمیزارتان یک آنتاگونیست انتخابی و اختصاصی گیرنده آنژیوتانسین II است که زیرگروه گیرنده AT1 را هدف قرار می دهد. آنژیوتانسین II، یک منقبض کننده عروق قوی، اثرات خود را عمدتاً از طریق اتصال به گیرنده های AT1 واقع در ماهیچه صاف عروق، غده فوق کلیوی و بافت های مختلف دیگر اعمال می کند. با جابجایی آنژیوتانسین II از این مکان‌های گیرنده، تلمیزارتان به‌طور مؤثری فعالیت‌های منقبض کننده عروق و آزادسازی آلدوسترون-این هورمون را خنثی می‌کند.

هویت شیمیایی تلمیسارتان دقیق است: 4'{{1}(1,4'-دی متیل-2'-پروپیل[2,6'{11}}bi-1H{14}}بنزی میدازول]-1'-یل){21}} متیل]-[1،1'-بی فنیل]-2-کربوکسیلیک اسید، با فرمول مولکولی C33H30N4O2 و وزن مولکولی 514.6. این ترکیب به صورت پودر کریستالی مایل به سفید تا زرد با ویژگی‌های حلالیت متمایز - عملاً نامحلول در آب، بسیار کمی در اتانول محلول و محلول در مخلوط‌های کلروفرم- متانول است. این خواص فیزیکوشیمیایی، به ویژه چربی دوستی بالای آن، به طور قابل توجهی به طولانی شدن مدت اثر و مشخصات توزیع بافت کمک می کند.

آنچه اساساً تلمیزارتان را از برخی دیگر از ARB ها متمایز می کند، فقدان فعالیت آگونیستی جزئی آن در گیرنده AT1 است. این بدان معناست که وقتی تلمیزارتان به گیرنده متصل می‌شود، سیگنال‌های آنژیوتانسین II را بدون ایجاد هرگونه فعال‌سازی باقی‌مانده گیرنده مسدود می‌کند-یک تضاد تمیز و کامل که کاهش قابل پیش‌بینی و قابل اعتماد فشار خون را تضمین می‌کند.

انتخاب دارویی

تلمیسارتان{0}}کیفیت برتر انتخاب گیرنده فوق‌العاده‌ای را نشان می‌دهد. با میل ترکیبی بسیار بالایی به زیرگروه گیرنده AT1 متصل می شود در حالی که هیچ تمایل مرتبطی برای سایر سیستم های گیرنده نشان نمی دهد. این گزینش پذیری به یک مکانیسم عمل متمرکز با حداقل-اثرات هدف-مشخص از طراحی پیچیده دارو تبدیل می شود.

اتصال طولانی-گیرنده

اتصال تلمیزارتان به گیرنده AT1 بسیار طولانی است-. این اشغال پایدار گیرنده، همراه با نیمه عمر طولانی پلاسمایی دارو، تضمین می‌کند که یک دوز منفرد در روز، محافظت مداوم در برابر انقباض عروق ناشی از آنژیوتانسین II در کل فاصله دوز 24 ساعته ایجاد می‌کند.

چربی دوستی بالا و توزیع بافت

تلمیزارتان چربی دوستی بالایی دارد که توزیع گسترده بافت را تسهیل می کند. حجم توزیع تقریباً 500 لیتر است که نشان دهنده اتصال قابل توجه بافت فراتر از محفظه پلاسما است. این خاصیت به اثر دارویی طولانی مدت دارو کمک می کند و ممکن است زمینه ساز برخی از اثرات مفید آن فراتر از کاهش ساده فشار خون باشد.

آگونیسم جزئی PPAR-

شاید متمایزترین ویژگی تلمیسارتان در بین ARBها، فعالیت آگونیست جزئی آن در گامای گیرنده فعال شده-پراکسی زوم (PPAR-) باشد. این گیرنده هسته ای در تنظیم متابولیسم گلوکز و لیپید نقش دارد و تعامل تلمیزارتان با آن مزایای متابولیکی را به همراه دارد که فراتر از کنترل فشار خون است. این ویژگی تلمیزارتان را به طور منحصر به فردی در کلاس خود قرار می دهد و مزایایی را برای بیماران مبتلا به سندرم متابولیک یا دیابت ارائه می دهد.

فراهمی زیستی و کیفیت فرمولاسیون

فرمول قرص 40 میلی گرمی برای جذب خوراکی ثابت طراحی شده است. فراهمی زیستی مطلق تقریباً 42٪ در دوز 40 میلی گرم است که در 160 میلی گرم به 58٪ افزایش می یابد. قرص ها حاوی مواد کمکی با دقت انتخاب شده از جمله استئارات منیزیم، مگلومین، پوویدون، هیدروکسید سدیم و سوربیتول هستند که پایداری و رهایش دارو را تضمین می کنند. محصولات با کیفیت{8}بالا استانداردهای تولیدی سختگیرانه‌ای را حفظ می‌کنند که ثبات دسته‌ای-تا{10}}هم در ویژگی‌های قدرت و هم انحلال را تضمین می‌کند.

فشار خون ضروری

اولین و رایج ترین اندیکاسیون تلمیزارتان 40 میلی گرمی، درمان فشار خون ضروری در بزرگسالان است. این دارو به طور موثر فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را بدون تأثیر بر ضربان نبض کاهش می دهد. کارآزمایی‌های بالینی نشان داده‌اند که تلمیزارتان 40 میلی‌گرم یک بار در روز باعث کاهش قابل توجه فشار خون می‌شود، با یک مطالعه نشان‌دهنده کاهش تقریباً 9/14 میلی‌متر جیوه. اثر کاهنده فشار خون مستقل از جنس یا سن است و آن را به یک گزینه همه کاره در میان جمعیت های مختلف بیماران تبدیل می کند.

شروع فعالیت ضد فشار خون به تدریج در عرض 3 ساعت پس از اولین دوز رخ می دهد. حداکثر کاهش فشار خون معمولاً 4 تا 8 هفته پس از شروع درمان حاصل می شود و در طول درمان طولانی مدت ادامه می یابد. این شروع تدریجی مکانیسم اثر دارو و زمان لازم برای آشکار شدن اثر درمانی کامل را منعکس می کند.

کاهش خطرات قلبی عروقی

فراتر از مدیریت فشار خون، تلمیزارتان یک نشانه رسمی برای کاهش خطر سکته مغزی غیر کشنده یا انفارکتوس میوکارد غیرکشنده در بزرگسالان 55 ساله یا بالاتر در معرض خطر بالای ابتلا به حوادث قلبی عروقی عمده است که قادر به تحمل ناتوان کننده آنژیوتانسین{3} نیستند. برای این نشانه، دوز توصیه شده 80 میلی گرم یک بار در روز است. با این حال، دوز 40 میلی گرم اغلب به عنوان نقطه شروع برای تیتراسیون در این بیماران پرخطر عمل می کند، با افزایش دوز توسط پاسخ به فشار خون و تحمل پذیری.

درمان ترکیبی

تلمیزارتان 40 میلی گرم را می توان به طور موثر در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون استفاده کرد. نشان داده شده است که دیورتیک‌های تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید و مسدودکننده‌های کانال کلسیم مانند آملودیپین وقتی با تلمیزارتان ترکیب می‌شوند باعث کاهش فشار خون می‌شوند. این انعطاف‌پذیری به پزشکان اجازه می‌دهد تا رژیم‌های درمانی را با نیازهای فردی بیمار تنظیم کنند و با دوزهای پایین‌تر از هر دارو، به فشار خون هدف دست یابند.

جمعیت های خاص

در بیماران سالمند، تنظیم دوز لازم نیست. برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، از جمله کسانی که تحت همودیالیز هستند، نیازی به تنظیم دوز نیست{1}}این مزیت قابل توجهی است زیرا تلمیزارتان با هموفیلتراسیون از خون خارج نمی شود و قابل دیالیز نیست. با این حال، در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی خفیف تا متوسط، دوز نباید از 40 میلی گرم یک بار در روز تجاوز کند و تجویز آن نیاز به احتیاط دارد.

کنترل 24 ساعته فشار خون برتر

تلمیسارتان کنترل موثرتری فشار خون را در فاصله دوز کامل 24{2} ساعته در مقایسه با بسیاری از داروهای ضد فشار خون دیگر فراهم می کند. نسبت پایین-به-در دوزهای 40 تا 80 میلی‌گرم از 70 درصد برای فشار خون سیستولیک و دیاستولیک فراتر می‌رود، که نشان می‌دهد اثر کاهش فشار خون در تمام فاصله دوز به خوبی حفظ می‌شود. این امر به ویژه برای کاهش فشار خون در اوایل صبح که به افزایش خطر حوادث عروقی مغز معروف است، مرتبط است.

محافظت از قلب و عروق و عروق مغزی

شواهد واقعی جهانی از مطالعات کوهورت بزرگ نشان داده است که تلمیسارتان با خطرات قابل توجهی کمتر سکته مغزی، نارسایی قلبی و مرگ و میر همه علل در مقایسه با سایر ARBها مرتبط است. در یک مطالعه روی بیش از 83000 بیمار همسان، استفاده از تلمیزارتان با نسبت خطر 0.805 برای سکته مغزی، 0.75 برای نارسایی قلبی و 0.59 برای همه علل مرگ و میر در مقایسه با سایر ARBها همراه بود. این مزایا در میان زیرگروه‌های کلیدی از جمله بیماران مبتلا به دیابت، بیماری مزمن کلیوی و هیپرلیپیدمی ثابت بود.

مزایای متابولیک

فعالیت آگونیست نسبی PPAR{0}} تلمیزارتان مزایای متابولیکی معنی‌داری را به همراه دارد. این دارو مقاومت به انسولین و هیپرتری گلیسیریدمی را بهبود می بخشد و در نتیجه اجزای سندرم متابولیک را بهبود می بخشد. کلسترول تام و سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پایین را کاهش می دهد. تحقیقات همچنین نشان داده است که تلمیزارتان حساسیت به انسولین را از طریق مکانیسم های مستقل از بافت چربی بهبود می بخشد. این اثرات متابولیکی تلمیزارتان را به ویژه برای بیماران مبتلا به فشار خون با اختلالات متابولیک همزمان ارزشمند می کند.

حفاظت از اعضای بدن

کارآزمایی‌های بالینی نشان داده‌اند که درمان با تلمیزارتان با کاهش آماری معنی‌دار پروتئینوری، از جمله میکروآلبومینوری و ماکروآلبومینوری، در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و نفروپاتی دیابتی همراه است. این دارو همچنین باعث کاهش توده بطن چپ و شاخص توده بطن چپ در بیماران مبتلا به فشار خون و هیپرتروفی بطن چپ می شود. این اثرات محافظتی اندام{2}}منعکس کننده توانایی دارو برای جلوگیری از اعمال مضر آنژیوتانسین II در سطح بافت است و مزایایی فراتر از تغییرات ساده همودینامیک را افزایش می دهد.

نمایه اثرات نامطلوب مطلوب

مشخصات اثرات نامطلوب تلمیسارتان به طور قابل ملاحظه ای مطلوب است. شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش‌شده در کارآزمایی‌های فشار خون-کمر درد، سینوزیت و اسهال-با بروز 1% یا بیشتر رخ می‌دهد. این دارو، آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (کینیناز II) را مهار نمی کند، آنزیمی که برادی کینین را تجزیه می کند، و بنابراین اثرات جانبی ناشی از برادی کینین مانند سرفه یا آنژیوادم را تقویت نمی کند. این امر تلمیزارتان را از مهارکننده های ACE متمایز می کند و به پایبندی بهتر به درمان کمک می کند.

بازگشت تدریجی به حالت اولیه

پس از قطع ناگهانی درمان، فشار خون به تدریج به مقادیر قبل از درمان در طی چند روز بدون شواهدی از فشار خون برگشتی باز می گردد. این ویژگی در صورتی که بیماران دوزهای مصرفی را از دست بدهند یا درمان را قطع کنند، حاشیه ایمنی را فراهم می کند و خطر بحران های فشار خون مرتبط با قطع ناگهانی برخی از داروهای ضد فشار خون دیگر را کاهش می دهد.

شروع دوز

برای درمان فشار خون ضروری، دوز اولیه توصیه شده 40 میلی گرم یک بار در روز است. برخی از بیماران ممکن است در حال حاضر با دوز روزانه 20 میلی گرم سود ببرند، اگرچه فرمول 40 میلی گرم نقطه شروع قوی برای اکثر افراد فراهم می کند.

تیتراسیون دوز

در مواردی که فشار خون مورد نظر با 40 میلی گرم در روز به دست نمی آید، می توان دوز را تا حداکثر 80 میلی گرم یک بار در روز افزایش داد. هنگام بررسی افزایش دوز، ضروری است که تشخیص داده شود که حداکثر اثر ضد فشار خون معمولاً 4 تا 8 هفته پس از شروع درمان حاصل می شود. افزایش زودهنگام دوز قبل از این زمان ممکن است منجر به افزایش غیرضروری بار دارو شود.

دستورالعمل های اداری

قرص‌های Micardis برای یک‌بار-در روز خوراکی هستند و باید به‌طور کامل همراه با مایع بلعیده شوند. قرص ها را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد. غذا کمی فراهمی زیستی تلمیزارتان را تقریباً 6٪ با قرص 40 میلی گرمی کاهش می دهد-، اما انتظار نمی رود که این کاهش کوچک باعث کاهش معنی دار بالینی در اثربخشی درمانی شود.

ملاحظات دوز ویژه

برای بیماران مبتلا به نارسایی کبدی خفیف تا متوسط، دوز نباید از 40 میلی گرم یک بار در روز تجاوز کند. برای بیماران سالمند یا مبتلایان به نارسایی کلیوی نیازی به تنظیم دوز نیست. ایمنی و اثربخشی تلمیزارتان در بیماران زیر 18 سال ثابت نشده است.

مدیریت دوز از دست رفته

در صورت فراموشی یک نوبت، باید به محض یادآوری مصرف شود. با این حال، اگر نزدیک به زمان مصرف نوبت بعدی است، باید دوز فراموش شده را نادیده گرفت و برنامه دوز معمولی را از سر گرفت. از دوز دوز باید اجتناب شود.

مرحله شروع

4 تا 8 هفته اول درمان با تلمیزارتان مرحله شروع را تشکیل می دهد که در طی آن اثر کامل ضد فشار خون به تدریج ایجاد می شود. فشار خون باید به طور دوره ای در این دوره کنترل شود تا پاسخ ارزیابی شود. برای بیمارانی که فشار خون مورد نظر را با 40 میلی گرم به دست نمی آورند، افزایش دوز به 80 میلی گرم ممکن است پس از این دوره اولیه در نظر گرفته شود.

فاز تعمیر و نگهداری

پس از رسیدن به فشار خون هدف، مرحله نگهداری آغاز می شود. درمان با تلمیزارتان معمولاً طولانی مدت ادامه می‌یابد، زیرا فشار خون بالا یک بیماری مزمن است که نیاز به مدیریت مداوم دارد. مشخصات تحمل پذیری عالی این دارو از مصرف مداوم بدون نیاز به تعطیلات دارویی یا دوچرخه سواری پشتیبانی می کند.

مدت زمان درمان

درمان فشار خون بالا با تلمیزارتان معمولاً مادام العمر است-. همانطور که در مورد داروهایی که برای شرایط حاد استفاده می شوند، "چرخه" محدودی وجود ندارد. مزایای کنترل فشار خون-کاهش سکته مغزی، انفارکتوس میوکارد و سایر رویدادهای قلبی عروقی{4}}در طول سال‌ها درمان پایدار به وجود می‌آید. قطع مصرف فقط باید تحت نظارت پزشکی اتفاق بیفتد و در صورت وجود اندیکاسیون بالینی، دوز را به تدریج کاهش دهید.

پارامترهای مانیتورینگ

نظارت منظم در طول درمان با تلمیزارتان باید شامل اندازه گیری فشار خون، ارزیابی عملکرد کلیه و ارزیابی عوارض جانبی بالقوه باشد. در بیماران مبتلا به دیابت، با توجه به اثرات متابولیکی دارو، ممکن است پروفایل گلوکز و لیپید نیز کنترل شود.

جذب

پس از مصرف خوراکی، حداکثر غلظت پلاسمایی تلمیزارتان در عرض 0.5 تا 1 ساعت پس از مصرف به دست می آید. فارماکوکینتیک در محدوده دوز 20 تا 160 میلی گرم غیرخطی است و با افزایش دوز، غلظت پلاسمایی آن بیشتر از متناسب است.

توزیع

تلمیزارتان به پروتئین های پلاسما بسیار متصل است، با اتصال بیش از 99.5٪، عمدتاً به آلبومین و گلیکوپروتئین 1 اسید. حجم توزیع تقریباً 500 لیتر است که نشان دهنده اتصال گسترده بافت است.

متابولیسم

تلمیزارتان از طریق کونژوگه متابولیزه می شود و یک آسیل گلوکورونید غیر فعال دارویی تشکیل می دهد. ایزوآنزیم های سیتوکروم P450 در متابولیسم آن دخیل نیستند و پتانسیل تداخلات دارویی{2}}در این مسیر را کاهش می دهند. پس از یک دوز واحد، گلوکورونید تقریباً 11٪ از رادیواکتیویته اندازه گیری شده در پلاسما را نشان می دهد.

حذف

نیمه عمر حذف نهایی تلمیسارتان تقریباً 24 ساعت است. کلیرانس پلاسما بیش از 800 میلی لیتر در دقیقه است. بیش از 97٪ از دوز تجویز شده بدون تغییر در مدفوع از طریق دفع صفراوی دفع می شود و فقط مقادیر دقیقه در ادرار یافت می شود (به ترتیب 0.91٪ و 0.49٪ از کل رادیواکتیویته). به نظر می رسد نیمه عمر پایانی-و کلیرانس کلی مستقل از دوز باشد.

ویژگی های حالت ثابت-

تلمیسارتان با دوز یک بار در روز، شاخص تجمعی در پلاسما بین 1.5 تا 2.0 دارد. غلظت‌های پایین‌تر پلاسما تقریباً 10 تا 25 درصد حداکثر غلظت‌های پلاسما است. این نمایه فارماکوکینتیک از تجویز یک بار{6} در روز پشتیبانی می‌کند و در عین حال مسدود کردن گیرنده معنی‌دار را در طول فاصله دوز حفظ می‌کند.

مدت زمان عمل

دوز 80 میلی گرمی تلمیزارتان تقریباً به طور کامل افزایش فشار خون برانگیخته آنژیوتانسین II را مهار می کند و اثر مهاری آن در 24 ساعت حفظ می شود و همچنان تا 48 ساعت قابل اندازه گیری است. این طولانی مدت اثر یک تمایز کلیدی از بسیاری از داروهای ضد فشار خون دیگر است.

شفاف سازی متنی

مهم است که توضیح داده شود که -چرخه درمانی (PCT) مفهومی است که از زمینه عملکرد{1}}افزایش مصرف دارو، به ویژه چرخه های استروئید آنابولیک مشتق شده است. تلمیزارتان یک داروی تجویزی برای فشار خون بالا و کاهش خطرات قلبی عروقی است، نه یک ماده{3}}افزایش دهنده عملکرد. مفهوم PCT برای درمان با تلمیزارتان به هیچ وجه پزشکی معمولی کاربرد ندارد.

قطع مصرف تلمیسارتان

هنگامی که تلمیسارتان به دلایل بالینی-مثل تغییر به یک داروی ضد فشار خون دیگر یا مدیریت عوارض جانبی قطع می‌شود، باید تحت نظارت پزشکی انجام شود. برخلاف برخی از داروهایی که برای جلوگیری از پدیده‌های قطع مصرف نیاز به کاهش دارند، تلمیزارتان به طور کلی می‌تواند بدون خطر افزایش فشار خون مجدد قطع شود. فشار خون طی چند روز به تدریج به مقادیر قبل از درمان باز می گردد.

انتقال به سایر عوامل

اگر بیمار در حال انتقال از تلمیزارتان به داروی ضد فشار خون دیگر باشد، داروی جدید معمولاً در حالی که تلمیزارتان هنوز مصرف می‌شود، با همپوشانی برای اطمینان از کنترل مداوم فشار خون شروع می‌شود. استراتژی انتقال خاص به خواص دارویی هر دو عامل و وضعیت بالینی بیمار بستگی دارد.

نظارت پس از قطع

پس از قطع مصرف تلمیزارتان، فشار خون باید کنترل شود تا اطمینان حاصل شود که درمان جایگزین به اندازه کافی فشار خون را کنترل می کند. بیمارانی که بدون شروع درمان جایگزین، مصرف تلمیزارتان را قطع می‌کنند، باید فشار خون خود را به طور منظم بررسی کنند، زیرا فشار خون به طور کلی به سطح قبل از درمان باز می‌گردد.

بدون "ترمیم" مورد نیاز است

برخلاف استروئیدهای آنابولیک، که تولید هورمون درون زا را سرکوب می کنند و برای بازگرداندن عملکرد طبیعی به PCT نیاز دارند، تلمیسارتان هیچ سیستم درون زایی را که نیاز به "ترمیم" دارد، سرکوب نمی کند. سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، که تلمیسارتان آن را تعدیل می‌کند، پس از قطع دارو بدون نیاز به پروتکل بهبودی خاصی، به حالت اولیه خود برمی‌گردد.

نام تجاری	STROMUSC
نام های تجاری	تلمیسارتان؛ میکاردیس
CAS	144701-48-4
جرم مولی	514.629
MF	C33H30N4O2
خلوص	بالای 98 درصد
ظاهر	40 میلی گرم * 100

 

 

هر گونه نیاز، لطفا با ما تماس بگیرید

ایمیل: Jasonraws106@gmail.com

WhatsApp: +86-15572565525
تلگرام: +86-15871669785

   

                                  

 

Telmisartan 40 mg (Micardis) یک رویکرد پیچیده و بسیار مؤثر برای مدیریت فشار خون بالا است. ترکیب منحصر به فرد آن از خواص دارویی-تضاد گیرنده انتخابی AT1، نیمه عمر طولانی، چربی دوستی بالا، فعالیت آگونیست جزئی PPAR- و اثرات متابولیک مطلوب-آن را در کلاس ARB متمایز می‌کند و آن را به انتخابی ارجح برای بسیاری از بیماران تبدیل می‌کند.

فرمول 40 میلی گرمی به عنوان دوز شروع بهینه برای اکثر بیماران عمل می کند و کاهش معنی داری فشار خون را فراهم می کند در حالی که امکان تیتراسیون دوز به صورت فردی را فراهم می کند. مشخصات تحمل‌پذیری عالی این دارو، با عوارض جانبی رایج محدود به کمردرد، سینوزیت و اسهال در نرخ‌های بروز کم، از استفاده طولانی مدت پشتیبانی می‌کند.

شواهد بالینی به طور مداوم نشان می دهد که تلمیسارتان کنترل فشار خون 24 ساعته بهتری را ارائه می دهد و با کاهش خطرات سکته مغزی، نارسایی قلبی و مرگ و میر ناشی از همه علل در مقایسه با سایر ARB ها همراه است. این مزایا فراتر از کاهش فشار خون ساده است که منعکس کننده اثرات پلیوتروپیک دارو بر متابولیسم، عملکرد اندوتلیال و محافظت از اندام ها است.

برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و بیماران به طور یکسان، telmisartan 40 mg یک گزینه-تثبیت شده و مبتنی بر شواهد-برای مدیریت فشار خون بالا ارائه می دهد که کارایی، ایمنی و راحتی را متعادل می کند. دوز یک بار-در روز، فقدان تداخلات غذایی قابل توجه، و نمایه فارماکوکینتیک مطلوب، از پایبندی و موفقیت درمانی پشتیبانی می کند. همانطور که درک ما از فشار خون بالا و عوارض آن در حال تکامل است، خواص منحصر به فرد telmisartan آن را به عنوان سنگ بنای درمانی برای آینده قابل پیش بینی قرار می دهد.

تگ های محبوب: -تلمیسارتان استروموسک (میکاردیس) 40 میلی گرم با کیفیت بالا برای درمان فشار خون بالا cas:144701-48-4، استروموسک تلمیسارتان (میکاردیس) با کیفیت بالا 40 میلی گرم چین برای درمان فشار خون بالا مورد: 144701-48-4 کارخانه سازنده، تامین کننده